دانشگاه بیرجند پژوهش‌های زعفران 2345-3869 6 2 2019 02 20 Economic Analysis and Investigation of Factors Affecting the Inefficiency of Saffron Fields in Gonabad تحلیل اقتصادی و بررسی عوامل مؤثر بر ناکارایی مزارع زعفران شهرستان گناباد 191 202 983 10.22077/jsr.2018.1706.1065 FA محمدرضا رمضانی گروه اقتصاد کشاورزی- دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران- کرج- ایران آرش دوراندیش گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد محدثه داوری ترشیزی مشهد، دانشگاه فردوسی، دانشکده کشاورزی، گروه اقتصاد کشاورزی Journal Article 2018 06 27 The present study was conducted to evaluate the efficiency of saffron farms in Gonabad county and provide solutions for improving the using method of production factors. In order to achieve the research objectives, a sample of 110 saffron farms was studied in 2017.Considering variable return to scale, the average of technical, allocative and economic efficiency were 0.922, 0.593 and 0.556 respectively, indicating that the saffron farms, despite having high technical efficiency, do not have a decent allocative efficiency and they have not succeeded in achieving the cost minimizing input quantities. Subsequently, by assessing the cost minimizing input quantities, it was found that if saffron growers managed resources properly, they would be able to achieve the current amount of yields despite a considerable reduction in the amounts of four inputs of bulks, manure, chemical fertilizer and water, and only a slight increase in the input of labor. In this way, the operating cost per kilogram of saffron flower would reduce by about 44% on average. Considering there is evidence that the saffron growers of the study area have a tendency to use high-input cultivation systems, it is suggested that appropriate policies be developed to improve the knowledge of farmers and change their attitudes towards cultivation of saffron, so that they will be aware of the adverse effects of these systems. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی کارایی مزارع زعفران شهرستان گناباد و ارائه راهکارهایی برای بهبود نحوه استفاده از عوامل تولید صورت گرفته است. به منظور دستیابی به اهداف تحقیق نمونه‌ای متشکل از 110 زعفران‌کار در سال 1396 مورد بررسی قرار گرفتند. بر پایه نتایج میانگین کارایی فنی، تخصیصی و اقتصادی در حالت بازده متغیر نسبت به مقیاس به ترتیب برابر 922/0، 593/0 و 556/0 بوده است که نشان می‌دهد مزارع مورد بررسی به رغم اینکه از کارایی فنی بالایی برخوردارند اما از کارایی تخصیصی مناسبی برخوردار نیستند و در دستیابی به ترکیب عوامل تولید حداقل کننده هزینه موفق عمل نکرده‌اند. در ادامه با بررسی ترکیب عوامل تولید حداقل کننده هزینه‌ها مشخص شد که زعفران‌کاران در صورت مدیریت صحیح منابع در دسترس می‌توانند با کاهش قابل ملاحظه در نهاده‌های بنه زعفران، کود دامی، کود شیمیایی و آب مصرفی و تنها افزایش اندکی در نهاده‌ نیروی کار به سطوح فعلی محصول خود دست یابند و از این طریق هزینه عملیاتی تولید هر کیلوگرم گل زعفران را به طور متوسط حدود 44 درصد کاهش دهند. با توجه به اینکه شواهدی مبنی بر گرایش زعفران‌کاران منطقه مطالعاتی به سیستم‌های کشت پر نهاده وجود دارد، پیشنهاد می‌شود سیاست‌های مناسبی در جهت ارتقاء دانش کشاورزان و تغییر نگرش آن‌ها نسبت به کشت محصول زعفران صورت گیرد تا از این طریق زعفران‌کاران درباره آثار سوء این سیستم‌ها آگاهی یابند. https://jsr.birjand.ac.ir/article_983_dee835cd0e48ec8da7c0c51c87232cc4.pdf